DLACZEGO ŁĄCZYMY INTEGRACJĘ SENSORYCZNĄ Z TERAPIĄ LOGOPEDYCZNĄ?
Mowa nie jest umiejętnością, która rozwija się w oderwaniu od innych obszarów. Aby dziecko mogło słuchać, koncentrować uwagę, naśladować, wchodzić w interakcje i stopniowo posługiwać się słowami, jego układ nerwowy musi być gotowy do takiej aktywności.
Jaki jest związek między integracją sensoryczną a rozwojem mowy?
Dziecko poznaje świat przede wszystkim poprzez ciało, ruch i doświadczenia sensoryczne. Układ przedsionkowy, proprioceptywny i dotykowy uczestniczą m.in. w kształtowaniu świadomości własnego ciała, regulacji poziomu pobudzenia, koordynacji ruchowej oraz zdolności do skupiania uwagi.
Jeśli dziecko ma trudności z przetwarzaniem i regulowaniem bodźców sensorycznych, może być mu trudniej skupić uwagę na drugiej osobie, rozwijać wspólną uwagę, naśladować ruchy i działania, angażować się w interakcję oraz nabywać nowe umiejętności komunikacyjne.
W takich sytuacjach odpowiednio dobrane działania sensoryczne mogą stworzyć lepsze warunki do pracy logopedycznej.
Rozwój wspieramy krok po kroku:
ciało i ruch → samoregulacja → uwaga → kontakt i wspólna uwaga → naśladowanie → inicjatywa komunikacyjna → mowa.
Nie tylko „uczymy słów”
Jeśli dziecko nie jest jeszcze gotowe do pracy przy stoliku, ma trudności z utrzymaniem uwagi lub potrzebuje dużo ruchu, nie skupiamy się wyłącznie na wielokrotnym powtarzaniu słów.
Szukamy odpowiedzi na pytanie, co utrudnia dziecku wejście w komunikację, a następnie tworzymy warunki, w których łatwiej mu zauważać drugą osobę, podejmować interakcję, naśladować i stopniowo rozwijać własne sposoby komunikowania się.
Dlatego połączenie integracji sensorycznej i terapii logopedycznej może być dla niektórych dzieci ważnym elementem kompleksowego wspierania rozwoju komunikacji i mowy.
W „Rozmowliaimo” pracujemy nie tylko nad słowami – tworzymy podstawy, dzięki którym dziecku łatwiej rozwijać komunikację i mowę.